 |
|
De relationele benadering |
|
|
|
| De relationele benadering is gebaseerd op een aantal verwante opvattingen. Wat ze gemeenschappelijk hebben, is de nadruk die ze leggen op het ethische belang van relaties tussen mens en dier en tussen mensen onderling. Een opvatting stelt onze verplichtingen jegens dieren afhankelijk van hun afstand tot ons. Zo hebben we speciale plichten tegenover de huisdieren die we verzorgen maar, in het algemeen, niet tegenover wilde dieren. Een andere visie legt nadruk op de manier waarop omgang met dieren gevolgen kan hebben voor de omgang met mensen. Dieren slecht behandelen is fout, omdat het getuigt van morele opvattingen die ook kunnen leiden tot het slecht behandelen van mensen. Vanuit de relationele benadering gelden speciale verplichtingen ten opzichte van dieren waarmee we een nauwe band hebben, zoals een herder met zijn kudde. Het achterliggende idee is dat relaties een intrinsieke waarde hebben. Sommigen gaan verder en menen dat het ontwikkelen van een nauwe relatie aangemoedigd moet worden. Een vergelijking kan dit duidelijk maken. Veel mensen vinden dat we tegenover vrienden andere verplichtingen hebben dan tegenover mensen die we niet kennen. Maar veel mensen vinden ook dat we vriendschappelijke relaties moeten bevorderen, omdat vriendschappen in zichzelf waarde hebben. Enkele voorbeelden van uitspraken op basis van de relationele benadering: “De hond is de beste vriend van de mensen en verdient daarom een betere behandeling dan dieren op de boerderij of in een laboratorium.” “We hebben geen verplichtingen tegenover muizen en ratten in en om huis, behalve ze zo effectief mogelijk bestrijden.” |
|