 |
|
De zakelijke benadering |
|
“Moraal is gebaseerd op een afspraak” |
|
| Het uitgangspunt van de zakelijke benadering is dat ethische verplichtingen voortvloeien uit afspraken tussen mensen. Morele verplichtingen zijn vergelijkbaar met de verplichtingen die we op ons nemen als we een bankrekening openen. Dit is de denklijn. We hebben allemaal onze eigen belangen. We hebben alle recht die belangen na te streven. Vaak kunnen we daarbij profiteren van de hulp van anderen. Anderen zullen ons willen helpen, zolang ze daar iets voor terugkrijgen. Dus: wederzijdse samenwerking is ons aller belang. Als we willen samenwerken maken we afspraken en uit deze afspraken vloeien morele verplichtingen voort. Afspraken hoeven niet te zijn vastgelegd in een formele overeenkomst. Ze kunnen ook voortvloeien uit de normale omgangsvormen tussen mensen. Dieren kunnen echter geen afspraken maken. Ze hebben noch het begrip noch het vermogen een overeenkomst aan te gaan. Dieren hebben dus geen morele verplichtingen en kunnen die ook niet op zich nemen. Wij kunnen echter wel indirecte morele verplichtingen hebben jegens dieren, omdat die voor andere mensen van belang zijn. Als je bijvoorbeeld afspreekt voor de kat van de buren te zorgen als zij op vakantie zijn, dan zul je dat ook moeten doen. De kat wordt dus beschermd door de afspraak die jij hebt gemaakt. Enkele voorbeelden van uitspraken die gebaseerd zijn op de zakelijke benadering: “We moeten zorgen voor het welzijn van dieren, want de consument verlangt dat en wij willen onze producten verkopen.” “Voor zover mogelijk zullen we bij onderzoek het gebruik van katten, honden apen en andere 'aaibare' dieren beperken, want dat roept weerstand op.” “Ik moet mijn dieren zo verzorgen dat ze kunnen doen waar ik ze voor nodig heb, maar meer ook niet." “Zorg voor het welzijn van dieren is nodig om de kwaliteit van onderzoek te verbeteren.” |
|